09-12-07

zondag 9 december

Exact 24 uur geleden woog ik 1000 gr meer dan nu. Nochtans zaten er gisteren ondermeer 3 gekookte eitjes in mijn ontbijt, 1 stuk rundsworst en 300 gr zelfgemaakte wortelstoemp (met evenveel aardappelen als wortelen) in mijn middagmaal en 2 glazen Carlsberg in mijn vooravondprogramma. En toch kom ik op 75,1 kg. Ongelooflijk, ik vermoed dat het tien jaar geleden is dat ik ooit zo licht was, de “draaglijke lichtheid van het bestaan”.( Op mijn huwelijksdag woog ik 64 kg, een BMI avant la lettre van 21,63 )Toegegeven, ik heb niet stilgezeten; huishoudelijke taken, ’s middags rondslenteren in Leuven (mensen, wat een drukte, in de Fnac kon je over de koppen de trap oplopen, iedereen op zoek naar kerstgeschenken ? – ik heb met mijn oudste kinderen afgesproken dat we geen originele cado’s meer proberen te zoeken, die belanden vaak in een kast in de berging en zijn weggesmeten geld, neen alleen nog practische dingen, dus voor de oudste twee een paar pay-and-go-kaarten, voor mezelf een leuke fado-cd, en voor mijn vrouw die begeerde kast voor de buro/speelkamer – (waar je ook gaat zitten om te werken, de jongste twee volgen je, vandaar de combinatie buro-speelkamer) … Ik had dus niet stilgezeten. Onze hond verwondert zich erover aan wie of wat hij het te danken heeft dat hij vaker als vroeger op een blokje om wordt getrakteerd ’s avonds, en het zijn flinke blokjes op “den buiten”, exact 1600 meter, one magnificent Mile.Eigenlijk mis ik ze niet echt, mijn culinaire vrienden van vroeger, de glazen (beter, de fles) rode wijn, de heerlijke bruine trappisten, de goudgebakken croque-monsieurs met ketchup, de bruine namaak Magnums ( met nootjes ) van de Aldi ( 3 stuks voor 89 cent, en ja ik kon er sommige dagen makkelijk 3 op), de stukjes crispy bacon die we op het werk produceren, de hamburgers, … Vanwaar die radicale ommezwaai ? Fundamentele angst om vroeg te sterven zeker, vader 52, één van mijn oudere broers net geen 46, schoonvader 63. Ik kom stilaan in de buurt van deze cijfers, over twee jaar zal ik de leeftijd bereiken die mijn broer voor eeuwig blijft, 46.Onze levenshouding van vandaag bepaalt onze gezondheid van morgen. De hele wereld kampt met eetproblemen, het noorden met te veel, het zuiden met te weinig. ( Toen de Sint vorige week een vluchtelingenkamp bezocht in Daifur vroeg hij aan de kampoverste waarom de kindertjes zo mager waren. Ze eten niet goed, antwoordde hij, waarop de Sint de wenkbrauwen fronste en zei “ dan krijgen ze geen cadeautjes.” )Natuurlijk moet er ook gelopen worden, afgelopen week maandag 8, woensdag11 en vrijdag 13 km. Telkens aan een hartslag van 130 (in mijn geval is dat 72% van maximale ). En om 7uur a.m. vertrek ik met mijn schoobroerke voor een tochtje van 20 km.

06:29 Gepost door marc devloo in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

groot gelijk Je hebt groot gelijk, Marc, beter de papa dan de dochter. Ik had van Imana al gehoord dat Dorien een beetje aan het sukkelen was. Zelf belde ze gisteren wat ongerust dat de dokter geconstateerd had dat ze water op de knie had. Zelf had ze nog niets gemerkt.
Misschien zien we elkaar zondag dan wel.

Gepost door: Roel | 20-12-07

De commentaren zijn gesloten.