23-12-07

LANGS DE HAACHTSESTEENWEG ...

Ik had voor dit weekeinde een lange trage duurloop gepland, maar wist nog niet precies wanneer. Zaterdagmorgen kriebelde het echter reeds zo hard, en dan moest ik sporten natuurlijk. Om 6u50 bij min6  de deur uit. Plan A : ik loop van thuis naar de Haachtsesteenweg naar kilometerpaal 14  (= 2 km ) en loop dan  in de richting van Brussel tot aan kilometerpaal 4 (= nog eens 10 km) en dan rechtsomkeer naar huis. Dus pakweg 24 km, en de langste afstand die ik ooit onafgebroken zou hebben gelopen. So far , so good.

In het donker en met een extra attribuut, een voor mijn mijn gezicht geslagen sjaal tot onder de oogkassen, deels voor de kou, maar ook een beetje om  smoggy voor te zijn, verteerde ik de kilometers aan een super lage hartslag, 120. Ik verliet mijn dorp Berg, trok door Steenokkerzeel, Melsbroek, Machelen en Diegem. Na de put van Diegem, het dal waar de Haachtsesteenweg de Woluwelaan kruist, ging het flink omhoog langs de kantorenzone Dobbelenberg. De kilometerpalen, maar vooral de hectometer-plastic-paaltjes, waren licht ondergesneeuwd zodat ik de juiste afstand niet kon aflezen, maar door het tellen van de passen en het herkennen van de kilometeraanduidingen – dit zijn immers dikke 40 cm hoge betonblokken – wist ik continue waar ik me bevond t.o.v. mijn totaal geplande afstand.

Plots bleven de paaltjes weg, tja dat zal een gevolg zijn van de vernieuwingswerken die ze hier uitgevoerd hebben, dacht ik, en er zou nog wel een paaltje volgen straks. Maar de oude gevel van de Sabca-fabrieken voorbij was ik nog steeds geen paaltje tegengekomen. Een beetje ontredderd vatte ik plan B op; ik zou doorlopen tot het eertsvolgende paaltje vooraleer rechtsomkeer te maken, ook al deed ik dan misschien een paar hecto- of kilometer meer. Maar ik kon moeilijk leven met “misschien x of y kilometers gelopen vandaag” , “ongeveer die afstand” of  een uit de duim gezogen aantal kilometers, “baã maã mooget sjust zaain.” Ondertussen was ik Haren voorbij, en zat al op Schaarbeeks grondgebied, zag Belgische vlaggen tegen deuren en ramen hangen “ la Belgique… on y tient”, zag ongelooflijk maar waar in Schaarbeek een krant uit een brievenbus steken, en dan nog wel “De Tijd”, zag de eerste Turkse bakkers opengaan,  maar waar ik tevergeefs bleef naar uitkijken waren kilometeraanduidingen.  Onder dwang van mijn neurotisch verlangen om de exacte afstand te weten te komen restte mij niets anders dan plan C uit te voeren; doorlopen tot aan  huisnummer 1 of 2 van deze kaarsrechte Haachtsesteenweg, want daar wist ik dat de virtuele kilometerpaal nul moest staan. Na 2 uur lopen bereikte ik het einde ( of  beter het begin ) van de Steenweg ( en voor mij halverwege mijn traject ), en stond ik met een been in de Koningsstraat aan de Kruidtuin ( den Botanique ) op het grondgebied St Joost te Node. Ik had 16 kilometer afgelegd. Nu had ik 2 mogelijkheden, bellen naar mijn loopmaatje-schoonbroer in Anderlecht om te zien of die thuis was en mij met de wagen kon terugbrengen ( nog ongeveer 6 à 8 kilometer te lopen) of  mijn gat draaien en oostwaarts all the way back teruglopen en een dagtotaal en record  vestigen van maar liefst 32 kilometers !  Voor het laatste gekozen, het was het moeilijkste, het ging nog vrij vlot, en ik herinnerde mij gelezen te hebben dat voor sommige marathonvoorbereiders 32 of 34 km eigenlijk de langste afstand was die ze hadden gelopen voor ze daadwerkelijk aan hun marathon waren begonnen. Op mijn terugweg liep ik lichtjes tegen de wind in  maar met de zon in het aangezicht, en had hier en daar een moeilijk moment, vooral op ogenblikken dat ik me realiseerde dat het nog zo ver was naar huis. Dan maar overgeschakeld op de hier en nu concentratie, en kijk, het hielp, ik verplichtte me van te genieten van paaltje 8,6 km, en van paaltje 8,7 enzoverder, en dat ik zo van zelf weer zou utkomen bij paaltje 14, en dan was het blij verder lopen naar ons huisje. Op het einde kon ik me nog opladen om 154 hartslag te gaan. Na 3u57 min was ik thuis, moe maar zeer voldaan, average 129. Van de weeromstuit heb ik teveel gevreten en gedronken voor de rest van de dag, zodat ik deze morgen 76,7 kg woog. Vooral die drie porties Argentijnse steak met champignonsaus bij loopmaatje-schoonbroer  ’s avonds op een vervroegd kertsdiner waren er teveel aan, en ook die drie krieken  en 5 pistolets  ervoor op het kerstfeest van de voetbalploeg. De komende week 2 of 3 keer loslopen gedurende 30 minuten, en zondag Eindejaarscorrida in Leuven 12 km, en dan zit het jaar er op. Nog 17 weken scheiden mij van de marathon van Antwerpen.

08:51 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

voila, uw langste training is al achter de rug !!!! Wel wat vroeg maar mentaal is het wel een opkikker denk ik ... wie 32 kan lopen kan ook 42 lopen ... nog superveel succes met de verdere voorbereiding en hopelijk scudden we elkaar de hand voor de start van de marathon van 'tstad. Beiden voor een goede tijd ... beide genietend van de mooiste en eerlijkste sport ter wereld ...

Gepost door: wim | 23-12-07

*** zou het niet kunnen ... zo vroeg uit mijn bed om te gaan lopen !
bedankt voor je reactie !
nog een fijn weekend
lieve groetjes

Gepost door: madeliefje | 23-12-07

bedankt Bedankt voor je reactie op m'n blog, 'k had de jouwe nog niet ontdekt, ik kom zeker af en toe eens piepen. Heb je meegelopen vandaag in Brussel? De eindejaarscorrida in Leuven is leuk, daar heb ik vorig jaar 12km gedaan, vooral de flessen wijn als geschenkje achteraf zijn leuk :-) Jawadde, meteen een 32-km training.... da's karakter hebben. Misschien moet je eens een polar met footpod of een Garmin aanschaffen, dan weet je altijd hoe ver je bent gaan lopen :-) Wordt Antwerpen je eerste marathon?

Gepost door: Julie | 23-12-07

De commentaren zijn gesloten.