31-01-08

altijd leren keuze's maken

Nog amper 12 weken scheiden mij van Antwerpen. Het 10-wekenschema dringt zich stilaan op. De te volgen procedure in het Steffny-handboek is dat je uitgaat van je recentste besttijden op 10km. Welnu, zowel op de eindejaarsjogging van Kampenhout als op de corrida van Leuven liep ik telkens afstanden langer dan 11 km, en met een snelheid die hoger lag dan 12km  /uur. Herleid naar 10 km is dit dus gelijk aan of sneller dan 48 minuten. Stap 2 in de procedure:  48 min x coefficient 4,66. In dit geval 224 minuten. Als ik eerlijk moet zijn met mezelf moet ik dus opteren voor het trainingsprogramma voor een gewenste eindtijd van 3u59, en niet van 4u20. Dit betekent ook niet dat ik zeg dat ik onder de 4 uur zal eindigen, neen, ik probeer het programma dat daarmee overeenstemt te volgen. Niet meer, niet minder.

 

Ondanks het eeuwenoude gegeven dat hoogmoed voor de val komt, en dat het nog maar mijn eerste marathon wordt, en dat de risicograad om geblesseerd te geraken hoger ligt, zal ik toch beginnen met het programma dat net onder de 4 uur mikt. Eerlijk gezegd, ben ik er deze week al mee begonnen, zodat ik eigenlijk nog speling heb van 2 weken voor extra rust, voor extra “geen goesting”, voor onvoorziene gevallen van “te zat geweest om de volgende dag te lopen”, etc … Je kan niet veilig genoeg zijn met zo’n serieuse zaken als de marathon J….

.

Dus dinsdag 9 km gelopen aan 6.20m/km ( gemiddelde hartslag 140 ) en daarnet in, tegen, onder, boven, en met de windvlagen mee, na een ernstig genomen warming up en vóór een even ernstig uitgevoerde cooling-down een 5km-duurloop aan 5m45 / km ( gemiddelde hartslag 158 ). Morgen rust, en zaterdag 6 km aan 6m30/km, en zondag 22 km aan 6m20/km, dat zal andere koek worden.  Als dit programma te zwaar blijkt kan ik nog altijd terug naar het iets lichtere, zonder schaamrood, zonder gezichtsverlies. Je kunt anderen voor de gek houden, maar toch niet jezelf, hé !

 En als afsluiter, een beetje woordkunst, “depenisvanjezus”

De braafste lezing “de pen is van je zus”, een tweede, ietwat anachronistisch “ de pen is van Jezus”, een derde, op het eerste gezicht anatomisch onmogelijk, maar zelfs in het meervoud mogelijk voor sommige dames “ de penis van je zus”, en de laatste, weinig over geschreven maar Maria Magdalena zou er naar ’t schijnt hebben kunnen over meepraten “de penis van Jezus.”

 

Allez, loop ze nog deze week !

14:26 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

AAAAH JAAAA!! Tejdjuuuu ! heb het wel 3x moeten lezen é ;-) ben nogthans de slimste blonde bij ons thuis !we hebben geen Labrador, anders ....

Gepost door: Katrien | 31-01-08

De commentaren zijn gesloten.