09-02-08

in het diepst van mijn gedachten...

In het diepst van mijn gedachten was ik deze ochtend tijdens mijn duurloop de blanke Gebreselassie, in een klad-versie weliswaar, maar ik voelde me de koning te rijk, niet in materiële zin, maar spiritueel. Men had mij zelfs mogen uitverkiezen tot belgische winnaar van Euromillions, nog had ik geweigerd als ik in ruil daarvoor het hardlopen had moeten opgeven. Straf hé, zich zo goed voelen tijdens de inspanning. Natuurlijk ging het veel te snel, was het de ochtendlijke serotonine die vrij kwam, of andere endorfines, ik weet het niet, maar ik heb uiteindelijk gelopen aan 5:44/km terwijl de oefening 6:20/km moest zijn. Mijn hartslag lag perfect op 149. Ik had het gevoel dat ik nog wel even kon doorgaan op dit elan, solo, alleen met mezelf, mijn eigen gedachten, mijn eigen geluk !

Druk, druk, druk, ..zei ik deze morgen, twee wasmachines ophangen, vaatwasser leegmaken, met de oudste naar FC Brussels, ze werden daar wel afgedroogd met 8-3 door de provinciale scholieren ( die jongens zijn gemiddeld een hoofd groter dan de onze, en 10 kilo zwaarder, en 3km/uur sneller, deze jongens balanceren op het randje van de nationale jongeren van FC Brussels, en ze zijn allemaal allochtoon, ze kunnen dus voetballen ), daarna naar de Makro om een fitness blok Dunlop Studio 7300 te kopen (in promo 299 euro, en levering aan huis ), tuusendoor nog een paar hoofdstukken gelezen in John Drake's "Terugschakelen, Minder werken, meer genieten", en ook nog middagdutje van anderhalf uur gedaan (dit heb ik nodig als ik zo vroeg blijf opstaan, en meer dan 50 km per week loop) en nog een paar pinten gedronken met mijn schoonbroer die mijn zonnepanelen kwam bekijken ( zij bouwen weldra ook en overwegen dit ook )

Morgen staat een flinke 24 km op het programma, daarna loopt Dorien (14 j.) haar eerste cross sinds november in St Truiden, (CC Dour is nog te zwaar), en gaan we Kigali-Marathon-runner Roel aanmoedigen in zijn cross aldaar, en daarna breng ik Dorientje al naar het internaat in Hasselt, we zullen haar twee volle weken niet meer zien.  Ik moet dringend mijn koffer beginnen maken.

Laatste vaststelling, die 5:44/km van dezemorgen is het tempo om binnen 4 uur te eindigen. Ik kan wel een tijdje aeroob doorgaan op deze hartslag. Het zou dus toch wel eens mogelijk kunnen zijn, zeker als ik me laat meeslepen door honderden andere lopers.

Nog één vraagje : heb ik nu reeds genoeg gelopen en geblogd om me een volwaardig weblogloper te noemen en voortaan in een rood shirt te lopen, of moet ik nog de zegen krijgen van één van jullie ?

19:11 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Om 5 u opstaan om te lopen, en dat tijdens een weekend. Dat is echt karakter hebben.
Ja hoor, een loper en een echte blogger .. een weblogloper noemen we dat !!! Iedereen die loopt en blogt is welkom.

Gepost door: Edith | 09-02-08

You'll never walk alone, Marc !
Tot morgen en vergeet diene ouwe master af en toe eens niet aan te moedigen. Hij zal het nodig hebben na weer een kilometerweek.

Gepost door: Roel Truyers | 09-02-08

De commentaren zijn gesloten.