11-04-08

van een mug die een olifant ziftte ...

En dan is het weekend. Je hebt er de hele week naartoe geleefd, je van je taken gekweten met dat voornaamste doel voor ogen : het komende weekend zo intens mogelijk te beleven. En dan is het zover, en valt de motor een beetje stil, impulsen blijven uit, je weet niet goed wat te doen, hebt ook niet echt iets te doen, en je vraagt je af  “heb ik hier nu heel de week naar uit gekeken ?” En dan grijp ik terug naar mijn boekje ‘van een mug geen olifant te maken.’ Ik had jullie beloofd af en toe er eentje integraal in mijn blog te gooien. Hier is ie dan : nummer 18. Durf u te vervelen. C Richard Carlson. “ Velen van ons leiden een leven dat zo tot aan de nok gevuld is met prikkels, om nog maar te zwijgen van verplichtingen, dat het bijna ondoenlijk is om even stil te zitten en te  niksen, laat staan ontspanning te nemen- al is het maar voor een paar minuten. Een vriend zei eens tegen me:”De mens is niet langer een wezen. Je kunt het beter een doen noemen.” Het idee dat een beetje verveling op zijn tijd best goed voor me zou kunnen zijn, kreeg vorm toen ik studeerde in La Conner in Washington, een gehucht waar weinig te ‘doen’ was. Na onze eerste dag samen vroeg ik mijn docent: ‘Is hier ’s avonds nog iets te doen?’ Zijn antwoord luidde:’Als je iets wilt doen, durf je dan eens te vervelen. Doe niets. Het hoort bij je opleiding.’ Ik dacht dat hij een grapje maakte. ‘Waarom zou ik me in vredesnaam gaan vervelen?’ vroeg ik. Hij legde me uit, dat als je je durft te vervelen, als is het maar een uur -of nog minder-  en je verzet je er niet tegen, de gevoelens van verveling wijken voor een gevoel van rust. En na een beetje oefening leer je je te ontspannen. Tot mijn grote verbazing had hij volkomen gelijk. In het begin vond ik het niet te harden. Ik was er zo aan gewend continu bezig te zijn, dat niksen een strijd voor me was. Na een tijdje begon ik er echter aan te wennen, en uiteindelijk leerde ik ervan te genieten. Ik heb het nu niet over uren verlummelde tijd of luiheid, maar gewoon over het leren je te ontspannen, over elke dag een paar minuten ‘ wezen ’ zonder te ‘doen’. Er is geen speciale methode voor, afgezien van het bewust nietsdoen. Ga gewoon rustig zitten, werp eens een blik uit het raam en besteed aandacht aan uw gedachten en gevoelens. Aanvankelijk kunt u nerveus worden, maar het zal u elke dag gemakkelijker afgaan. De beloning is grandioos. Veel van onze spanningen en innerlijke conflicten zijn te wijten aan onze drukke, hyperactieve geest die steeds beziggehouden wil worden, iets zoekt om zich op te richten en telkens vraagt; en straks ? Als we aan de soep zitten, vragen we ons af wat we toe krijgen. Als we ons toetje eten, piekeren we over wat we na het eten gaan doen. Aan het eind van de avond is het: waar zullen we dit weekend naartoe gaan? Als we op zondagavond weer thuis zijn, zetten we prompt de tv aan, gaan iemand bellen, slaan een boek open of doen iets aan het huishouden. Het lijkt wel of het idee dat we niets te doen zouden hebben, al was het maar een minuut, ons angst aanjaagt.

Het mooie van nietsdoen is dat het je leert je geest leeg te maken en te  ontspannen. Het geeft de geest even de vrijheid van het “niet-weten”. Niet alleen het lichaam, maar ook de geest heeft zo nu en dan behoefte aan een korte onderbreking van het hectische gebeuren. Als u uw geest zo’n pauze geeft, zult u daarna helderder, spitsvondiger, gerichter en creatiever kunnen denken. Als u zich durft te vervelen, bevrijdt u zichzelf van de loodzware druk elke seconde van de dag iets te doen of te presteren. Als een van mijn dochters tegen me zegt:” Pap, ik verveel me”, antwoord ik tegenwoordig:”Mooi zo, verveel jij je maar even. Dat is goed voor je.” Als ik dat zeg, laten ze ook het idee varen dat ik hun probleem kan oplossen. U had wschl. ook nooit gedacht dat iemand u serieus zou aanraden u eens te vervelen. Tja, eens moet de eerste keer zijn.” Uit “Maak van een mug geen olifant” Richard Carlson.

Voilà zie, mijn moment van verveling heb ik al grotendeels overbrugd door dit berichtje te maken. Haal eruit wat er voor jou in zit.. En ik ga me nog even verder vervelen met een glaasje rosé d’anjou en ‘o melhor de Amalia Rodriguez’. Prettig weekend !

18:58 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.