16-04-08

mentaal-verwennerij

Vandaag heb ik naar mijn eerste liefde teruggegrepen, heel de middag lang … Als dit geen biezondere openingszin is !  Voor alle duidelijkheid, de Fado-muziek waarover ik het zo vaak heb is mijn tweede liefde. De eerste, ontdekt rond mijn 18de , is griekse muziek, Mikis Theodorakis-nummers gezongen door Maria Farantouri, gevolgd de zomer erna door mijn eerste reis naar Griekenland, Samos , Paros en Athene-stad,  bijna 5 weken was ik onderweg…  Ik had er mijn jonge hart verloren, en keerde het jaar nadien terug naar Rodos, Santorini en Ios. Op muzikaal gebied kende ik inmiddels alles van Maria Farantouri. Jaren later, op huwelijksreis ( met de auto door het voormalige Joegoslavië  ) opnieuw naar Griekenland, vasteland en oversteek naar Korfu. Nog een paar jaren later kreeg ik het in mijn hoofd, ondanks een razenddruk bestaan, avondschool Nieuwgrieks te volgen. Via de lessen kwam ik in contact met de muziek van Yiorgos Dalares ( Johan Verminnen zingt in “Ik wil de wereld zien” over “de bouzouki van Dalaras”) en Charis Alexiou. Van daaruit maakte ik zelf de zoektocht naar andere griekse muzikanten, Paros, Glykeria, Melina Kana, Arvanitaki, … Het ontstaan van het internet-medium maakte het er allemaal gemakkelijker op. En in Leuven was er een biezonder muziekwinkeltje waar je de cd’s kon beluisteren en beoordelen alvorens je tot een aankoop overging, “Sax” in de Parijsstraat, en waar ik vandaag nog regelmatig binnenstap. In de liederen versta ik maar hier en daar een paar flarden ( tenzij ik het liedjesboek erbij neem, mijn dictionnaires, en mijn grammatica en mij een paar uur koest hou met zinsontleding, ’t is lang geleden …) maar de gevoelslading van de nummers raakt feilloos het diepste van mijn ziel ( “psichie” in het grieks, vandaar psychologie, eigenlijk zielskunde ) In de volgende jaren gingen we nog vaak naar Griekenland, eerst met de 2 oudsten toen die nog pampers droegen, ook eens een jaartje met de oudste jongen alleen, en ook met de hele vierkoppige bende kinderen. Als het aan de kinderen lag, ging het elk jaar opnieuw richting Griekenland. We hebben ook een unieke formule, we vertrekken met het vliegtuig, voorzien een huurauto op de luchthaven bij aankomst, and that’s it, ter plaatse zoeken we dan logies bij particulieren, of in een pensionnetje voor zoveel nachten als dat het plaatsje ons aanstaat…

 

 Met de koptelefoon op mijn hoofd kon ik zo de hele middag in de keuken kuieren zonder de anderen te storen, uren heb ik aan mijn spaghetti-voor-twee-dagen gewerkt,  500 gr champignons !!, 500 gr wortelen, 4 ajuinen, tomatenpasta, en slechts 600 gr rundsgehakt, en dan vandaag 1 kg spaghetti afkoken, en morgen nog een kilootje.(de  kinderen zijn dol op mijn keukenprestaties), en naar mijn lievelingsmuziek luisteren. U ziet, ook mentaal ben ik me aan het verwennen.

Nog 4 keer slapen , en ik herlees nog eens mijn openingszin, met trage stem alsof het Claus zelve  was die ze voorlas “Vandaag heb ik naar mijn eerste liefde teruggegrepen, heel de middag lang…”

15:43 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Suc6 in A'werpen! Je zal er dus zowel mentaal als fysiek staan zondag.
Van die Griekse muziek ken ik weinig (buiten Mikis Theodorakis heb ik van die andere namen nog niet gehoord) maar als het u mentaal tot rust brengt dan kan het zeker geen kwaad.

Gepost door: betty spencer | 16-04-08

Fado ! Toen ik (enkele jaren geleden) een reis door Portugal trok heb ik ook kennis gemaakt met de Fado , ik vind het een beetje triest , de Griekse "hopa !" daarentegen vind ik de max ,trouwens al wat Grieks is !wij hebben ons hartje daar ook een beetje verloren ,verleden jaar nog Zakynthos en Kefalonia ontdekt , prachtig !! (zelfs tussen de Carreta Carreta gezwommen,eng maar speciaal) enfin denk zondag aan Griekenland en we lopen op de Sirtaki over de eindstreep ,ok ? SUCCES !

Gepost door: Katrien | 16-04-08

De commentaren zijn gesloten.