24-04-08

de smaak naar meer ...

Het is donderdagmiddag, half dagje ouderschapsverlof, de pizza zit in de oven, het rode glas wijn staat naast me, de bouzouki van Dalaras klinkt luid door de sprekers tot in de uithoeken van de mezzanine, waar ik achter mijn klavier zit, licht euforisch alsmaar meer na te genieten van wat ik zondag gepresteerd heb. Door de reacties van anderen, lopers, maar ook volslagen leken, krijgt het “uitlopen van een marathon in een niet-beschamende tijd” een extra aureool.

Ik begin stilaan te beseffen dat ik een topprestatie geleverd heb. Natuurlijk, alles is relatief, maar ik besef dat ook die mensen die bijna 5 uur of  langer nodig hadden, aan de start gekomen zijn met ettelijke uren training achter de kiezen, anders haal je gewoon de finish niet.

Dinsdagochtend kon ik alweer normaal, pijnloos stappen, en op dinsdagavond lukte het al om als vanouds de trappen op en neer  te lopen –“kijk, kinderen, zonder handen, en met twee treden tegelijk”. Alle leed is vergeten, alleen de honingzoete smaak van de overwinning op jezelf ( dan ben je eigenlijk tegelijkertijd overwinnaar en verliezer !) blijft op je papillen kleven, af en toe overgoten door wat tannine-rijk vocht. En in je hoofd broeden de plannen… En zoals je weet, kan ik geen geheimen bewaren, mijn eenvoudige levensmotto “zeggen wat je doet, en doen wat je zegt” dwingt me het wereldkundig te maken : neen, er komt geen vijfde kindje bij ( god, stel je voor, zeg ), maar wel een tweede marathon, EINDHOVEN 2008.  Heel even heb ik gedacht ze sneller elkaar te laten opvolgen, à la Koen VSTK, maar ondanks alle respect voor zijn prestaties en tijden, wil ik minder en langer-geprepareerde marathons leveren. Shit, hier doe ik toch weer een zeer zware mezelf hypothekerende uitspraak. De ene lezer zal denken “knap, gedurfd”, de andere zal denken “hey, stukske dikke nek van Brussel” Maar ik kick op uitersten, vandaag alles-geven en morgen in zak en as in een hoekje wegkwijnen. Na 44 jaren begin ik mezelf beter te kennen.

Over Brussel gesproken. Dikke paniek toen bekend werd dat alle beschikbare inschrijvingen voor de 20km van Brussel  de deur uit waren. Maar na het lopen van een eerste marathon komt de oosterse, bezadigde ( niet “bezatte”) wijsheid vanzelf naar boven. Eerste vraag. Wie is nog in het bezit van zijn diploma van een vorige editie 20 km van Brussel? Ik althans niet. Tweede vraag. Wie heeft er vorig jaar, als finisher rond 1u55 of later, meer dan 5 minuten staan aanschuiven alvorens hij of zij met de aan zijn schoen bevestigde chip over de eindmeet kon passeren (pieppieppieppieppieppiep ….) Ik alleszins wel. Derde vraag. Welke knappe meid of frisse jongen die langs de kant drankjes staat uit te delen, zal mij in mijn mooie rode functionele t-shirt met opschrift “Antwerp Marathon 2008” een drankje durven te weigeren? Vierde vraag? Waarom geld uitgeven als het ook gratis kan ? Vijfde en laatste vraag, u voelt hem komen,  nietwaar : waarom zou ik me überhaupt inschrijven voor de 20 km van Brussel om die te willen lopen ????  Dus, einde mei zal ik er staan, lekker in de illegaliteit, totaal anoniem. En wettelijk doe ik nog niets verkeerds ook. Want het is pas bij het inschrijven dat je je akkoord verklaart met de wedstrijdverordeningen ! Het leven is leuk, ondraaglijk licht, als de oplossingen voor de hand liggen. Over ondraaglijke lichtheden gesproken, kan iemand mij vertellen waarom “Jess-jogt” sinds 7 april niets meer geschreven heeft op deze blogsite ?

Waar wordt er afgesproken in het Jubelpark? Aan de stand van AZG misschien ? Let me know. En nu aan het werk, rommel opruimen rond het huis voor het communiefeest op 11 mei!

13:28 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

ondergewicht ??? Marc, ik weeg al meer dan 20 jaar slechts 60-62 kg, en ik loop maar sinds april 2004 , ik ben gewoon iemand die veel nodig heeft en sinds het lopen eten we nog meer want we stoken veel meer op natuurlijk.

enne nog een proficiat met je eerste marathon, de 2de is normaal gezien iets makkelijker, dan ben je zeker onder die 4 uur

Gepost door: wim | 24-04-08

hihi, ik denk niet dat je de enige bent, vorig jaar heb ik er ook zo tientallen zien passeren, en idd ze kunnen u der niet uithalen, maar als iedereen zo denkt, dan zitten ze aan 50.000 lopers en zal 't toch spijtig zijn voor wie wel inschreef, want er is zo al drukte genoeg... ik blijf dit jaar lekker thuis, 'k heb het wel gehad met die overbevolking daar...

Gepost door: jogginggirl | 24-04-08

BMI Is trouwens uitgevonden voor de "normale" mensen, niet voor sporters. Die nijgen al gauw naar de ondergrens...

Gepost door: Wim | 25-04-08

proficiat! Knappe tijd gelopen!! De pijntjes gaan weg, de euforie na die eerste M. blijft. En natuurlijk de zin in een volgende M. nu je het geproefd hebt blijft hangen.

Gepost door: Dirk | 25-04-08

Inderdaad Marc, je hebt een super prestatie geleverd. Aan de ene kant is het inderdaad spijtig dat die 4uur grens niet doorbroken is maar het mag ook niet te gemakklijk gaan anders de voldoening minder. Mocht een marathon lopen makkelijk zijn, dan deed iedereen het.
Je verslag is beklijvend! Ik kan me perfect inleven in het gebeurde, de gevoelens die je verwoordt had ik ook in meer of mindere mate.
En ik ben van hetzelfde principe als jij: je denkt 'dit nooit meer' maar een paar dagen later begin je te plannen wanneer je het opnieuw doet, maar dan nog wat rapper.

Gepost door: Fré | 26-04-08

Heel mooi marathondebuut. Als ik die verslagen zo lees dan moet ik misschien inderdaad verder trainen voor een marathon. Tot in Eindhoven ?

Gepost door: Luc | 26-04-08

hé Marcske tof hé. not bad for young kid like you.
L

Gepost door: Lieve | 26-04-08

Bedankt Bedankt voor je reactie op mijn blog.

Gepost door: Anita | 27-04-08

Psssstttt.... Tot morge! :-)

Gepost door: Tinne | 30-04-08

De commentaren zijn gesloten.