21-05-08

PAROS 1986

Elke dag - en die begon rond 12 uur ‘s middags na het ontbijt van 11 uur, bestaande uit moussaka of moussaka -  troepten we onafgesproken samen aan het strandcafeetje. Elke dag hetzelfde allegaartje van één Hollander, een paar engelse meisjes, een paar tienermeisjes uit Duitsland, een Amerikaan, twee zusjes uit Ierland met hun lichtgehandicapte broer Liam en één Belg, ondergetekende. Elke dag begon ( na het levensnoodzakelijke ontbijt ) zoals de vorige dag geëindigd was, met supergrote glazen bier Heineken of Budweiser. En elke dag vroegen we aan de man van het strandcafé of hij zijn lievelingsmuziek wou opzetten, want we hadden dit hier voor de eerste keer gehoord, en waren allen in de ban van dit nummer, we riepen “Yiorgo, the italian music, parakalo !”  Een zacht pianogetokkel als aanzet en dan een ruige stem,… en het terugkerende hooggezongen refrein “te voglio bene assaie” verstonden we met z’n allen, ik hou van jou, of iets in die aard…

Een 44 jarige man bekijkt vandaag het cd’tje en leest op de binnenkant van het boekje “registrato dal vivo al Village Gate (New York) il 23/3/86.” En het klopt, het verhaal aan het strandcafeetje van Yiorgo speelt zich af in juli-augustus van 1986, ik was 22 en op zoek naar het Leven. Ik was vertrokken met een gents Koppel via Taxipost naar … Istanbul, 3000 km van huis. Na een week in Istanbul rondgezworven te hebben vond ik het welletjes, en vertrok  met de nachtbus naar Kusadaçi. Onderweg werd er af en toe gestopt aan een tankstation-annex-wegrestaurant, je kon er alles eten en drinken, warm en koud, het was er druk, ontelbare truckers, echte lichtpaleizen in het duister van de middenoostelijke nacht, mensen op weg naar het westen, anderen op weg naar het oosten, kruispunt van verschillende volkeren, het snijvlak van Europa en Azië net voorbij. Ik was blij als ik de volgende ochtend in Kusadaçi meteen de eerste de beste boot naar eender welk grieks eiland kon nemen, de prijs was gepeperd, en het nodige visum ook. Maar eens op het schip voelde ik me voor het eerst in mijn leven heerlijk, de wind speelde door mijn lange haren, ik was op weg naar de vrijheid, voelde me Odysseus en Zorba tegelijk, niets kon me belemmeren in mijn gevoel van opperste geluk, ik was in extase, het blauwe water van de Egeïsche zee en haar blauwe lucht begeleidden me naar … Samos.  Mijn eerste slaapplaats was dicht bij de haven, uren kon ik kijken naar de arriverende boten, honderden jongeren die toestroomden, anderen die vertrokken op weg naar een ander eiland, de ene met, de andere zonder lief … De volgende dag vertrok ik met de openbare bus ( to leoforio, parakalo ) verder weg van het hoofdstadje Pythagoreion. Op het strand van Kokkari sliep ik twee nachten “netjes” met 2 zwitserse meisjes, zij voelden zich beschermd door mijn mannelijke aanwezigheid, en ik genoot van hun vrouwelijk schoon…

Na een weekje, niets was vooraf gepland, verliet ik het eiland op weg naar Paros. In de haven kijken op het bord welk schip wanneer naar welk eiland vertrekt tegen welke prijs, en dan kiezen. “Paros, parakalo !”

Paros,… hier troepten we onafgesproken elke dag samen aan het strandcafeetje… Zo leuk als elke dag begon, zo eindigde ook elke avond, dit eiland, of toch zijn havenstadje met de dezelfde naam Paros, was één grote openlucht-fuif … vooral Ierse muziek, “the wild rover” werd in elke kroeg luid gespeeld, biezonder aangename mensen die Ieren, nooit geen ruzie, altijd zingen, zuipen, plezier maken, verbroederen, en in één enkel geval verzusteren met een Belg. Terwijl de Engelsen hun broek afstaken op de toog, werd ik verliefd op  een van de twee Ierse zusjes ( met de gehandicapte broer Liam die ze de hele nacht overal meesleurden, en leuk dat hij het vond…) … Theresa … en zij op mij …

 

Jaren ben ik op zoek geweest naar de zanger van het refrein “ te voglio bene assaie.” Internet of google bestond nog niet, … tot ik op een zondagavond het lied hoorde op radio2. Marc Brillouet zei achteraf “Pavarotti met  het nummer  Caruso.” Maar het klonk anders, nu ik wist dat Pavarotti het bij het grote publiek bekend had gemaakt, kon ik gericht verder zoeken en vond ik uiteindelijk het cd’tje dat Yiorgos elke dag meermaals voor ons opzette in de zomer van 1986  “Dallamericaruso” van de italiaan Lucio Dalla, met als openingsnummer “Caruso”. Misschien kent u de versie van Pavarotti, maar zoals altijd is het origineel niet te kopiëren, zeker niet als je het voor het eerst gehoord hebt op een strand van een van de mooiste Cycladen-eilanden toen je nog jong was …en de wereld voor je lag …

 

En zo geraak je door de dagen dat je niet mag lopen omdat je pees van Achilleus ( nog zo’n verdomde Griek ) pijn doet.

16:33 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Dromen Hooooo !! ik zit hier weg te dromen ...als ik je verhalen lees , wordt maar rap beter ;-))

Gepost door: Katrien | 21-05-08

te laat voor deze keer...maar niet voor de volgende, die niet komt. Here's a quick tip about how to avoid the costly injury known as achilles tendonitis: One of the most common injuries that a marathoner typically develops is a condition known as achilles tendonitis. Achilles tendonitis occurs as a stiffening of the calves and can cause your achilles tendon to rupture or snap altogether. The best way to minimize the risk of getting achilles tendonitis is through selecting the best marathon training shoe for your exact needs. You should look for a shoe that has a relatively supportive sole. If the sole has too much flexibility then your calf muscles will have to work harder in order to get to the same level of performance. This additional strain can lead to the development of achilles tendonitis. You should also look for a marathon trainer that does not offer too much heel cushioning. The reason is that if there is too much heel cushioning then your foot will continue to move downwards after your heel has come in contact with the ground. Again, this additional movement will put extra strain on your achilles tendon and will increase the likelihood of you getting achilles tendonitis.

Gepost door: streverke | 22-05-08

De commentaren zijn gesloten.