04-07-08

Tour de France ...

De tour de France, het heeft me altijd geboeid …

 

Als kind speelde ik vaak met het spel van de coureurkes wanneer ik bleef logeren bij mijn 18 jaar oudere broer en zijn echtgenote. Ik herinner me een spelbord met een ovale wielerpiste op, en middenin die piste taferelen die de sfeer van een zesdaagse opriepen. Ik speelde gewoonlijk alleen, ik was zowel het gele, als het blauwe, het rode, het groene en het zwarte plastic rennertje. Mijn (toen nog onschuldige) rechterhand, waaruit de teerlingen rolden, besliste beurtelings over de snelheid waarmee de “coureurkes”, zoals mijn Brusselse schoonzus het zei, op de finish afstevenden…

Met dezelfde passie van vroeger stel ik vandaag wielerploegjes samen om deel te nemen aan de Gouden Tour van het laatste nieuws en Megabike van het nieuwsblad. Het houdt me al een paar weken bezig, de definitieve selecties van de renners, hun vormpeil en hun verschillende doelstellingen. Zo zal een Popovych weinig punten scoren omdat hij volledig in dienst van Evans moet rijden.  Ricco en Piepoli daarentegen zullen zonder de dwangbuis van ploegafspraken zonder schroom hun eigen gang kunnen gaan.

Ik doe dit al een paar jaren, en verwacht ook niet dit jaar iets te winnen, maar het is leuk en het geeft een extra dimensie aan het hele toerdefrans-gebeuren. Renners van wie ik iets spectaculairs verwacht zijn Kreuziger, Ricco, Fothen, de jonge Andy Schleck en vooral de rus Yoeri Trofimov. Wie de tour wint ? Meer dan wschl. Evans, tenzij Valverde zichzelf weer overtreft in de tijdritten. Ook in Tsjechië zal ik via Eurosport niets moeten missen. Dus vanaf morgen zit ik dagelijks 2 à 3 uur voor tv, genietend van de spanning, de prachtige beelden en de gezapige stem van Michel Wuyts.

 

Of er nog gelopen wordt ? Ja, toch wel, tot 3 keer toe per week, tussen de 5 en de 10 km. De motivatie voor een volgende marathon ebt stilaan weg. En op de koop toe moet je geen geneeskunde gestudeerd hebben om te beseffen dat het niet gezond kan zijn voor je lichaam. Nu, we zien wel, als de winter eraan komt, ik kijk immers steeds vooruit, komt de zin om uren lang alleen in het donker te lopen misschien terug … Vive, vive la France !

 

16:38 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Tour de France Ik had ook zo een spel met plastieken rennertjes. Bij mij was het een "Eddy Merckx-spel-doos", hoe kon het ook anders :-) ?
En op zolder liggen nog dozen plakprentjes Pannini van wielrennen uit de jaren '70.
Waar is den tijd ?

Tegenwoordig volg ik de Tour met een half oog.
Enkel de landschappen boeien me nog.
Diegene met de gele trui is ongetwijfeld diegene met de beste pilletjes ...

Gepost door: frank spencer | 04-07-08

het heeft me nooit geboeid... maar... nu ik zelf met een fietske rondrij kijk ik af en toe. Zo heb ik de dag voor de tijdrit de aankomst gezien, en vraag me niet wie de winnaar was, het was iemand in een rood truitje en hij was 1m55 hoog.
Als je ziet hoe die gasten 2km voor de finish de spurt aantrekken, recht op het veloke, en duwen, en dan 500 meter voor de streep doen ze er dan nog wat bij waarbij je denkt dat ze de grond op gaan.
tjonge tjonge, dat zijn pas atleten!! Ik kan me der iets bij voorstellen nu wat die gasten moeten kunnen geven, en das ni min.
Daarentegen zijn die voetballerkes mijn inziens een hoop jannetten, een paar 100 m sprinten en dan ook nog een paar keer op de grond blijven liggen omdat iemand met een vinger naar hun gewezen heeft.
Neen, ik begin meer en meer respect te krijgen voor die beesten van coureurs.
EN pillekes of spuitjes, ja, het kan niet anders hoor, maar dan nog. Het zit niet allemaal daarin mijn gedacht.
ps. ik had vroeger nen mecano, ben dus ingenieur geworden. En gij? fietsen maker? ;-)

Gepost door: streverke | 09-07-08

De commentaren zijn gesloten.