10-04-08

N U M M E R 4 0 8

Knipoog10 april, 10 dagen verwijderd van wat mijn dag van glorie zou kunnen worden. De zonne-kilowatturen die op mijn teller binnenlopen bereiken deze week het ene na het andere daghoogtepunt, voorlopige uitschieter is 18,78 kwh. Deze teller, die uitsluitend de groen-opgewekte kwh registreert is voorbij de 600 gegaan, wat betekent dat ik binnen een 30-tal dagen de grens van 1000 zal overschrijden, en alzo mijn eerste 450 euro op mijn rekeningnummer zal gestort krijgen. Wie het hele verhaal over onze panelen wil (her)lezen verwijs ik naar postbericht van 16/12/2007. Daarin had ik al aangegeven dat de vlaamse regering gedurende 20 jaar een vaste prijs van 450 euro betaalt per groenstroomcertificaat ( te weten 1000 kwh ) Nu heb ik via de VREG vernomen dat na die 20 jaar nog steeds certificaten worden uitgereikt, die je dan persoonlijk kunt verkopen aan de netbeheerder naar keuze. Welnu, op die vrije markt staat een certificaat momenteel rond de 108 euro genoteerd. Over 20 jaar zal dit zeker tussen de 300 en 400 euro liggen, deels al door de indexaties en deels omdat de energieprijzen alsmaar zullen stijgen. Waar ik toe komen wil:  ik ben er nog meer van overtuigd dat ik een goede investering gedaan heb, ethisch én financieel.

En er wordt nog een klein beetje gelopen, dinsdag 8 km aan 6:00 m / km (bpm 146 ). Vandaag 2 km in en uit, en daartussen opnieuw 3 blokjes van 4000 meter, eerste blokje 22:00 m (bpm 149), tweede blokje 21:40 m (bpm 149 ) en laatste blokje opnieuw 22:00 m en opnieuw een gemiddelde hartslag  van 149. Het door mij beproefde middel van “stappen-tellen” ( weet je nog, bij elke 4de toets van de rechtervoet tel ik 1,2,3,…; op deze wijze heb ik naargelang de lengte van mijn passen 115 tot 135 “tellen” nodig,-hoe sneller je loopt, hoe langer je passen worden ) blijft zijn nut bewijzen, het dwingt je de concentratie te bewaren op het lopen, ( en niet op een mogelijk ongemak of opkomend kwaaltje ), en het drukt je met je neus op het hier en nu ( je kunt dus ook niet beginnen piekeren over de  km’s  die nog moeten komen ). Ik denk dat ik in Antwerpen van begin tot einde ga tellen, praten heeft geen zin en is zelfs belastend voor je hartslag, hooguit vraag ik aan iemand waarmee ik al een tijdje dezelfde tred aanhoudt, wat zijn doelstelling is, en of we elkaar beurtelings zullen pacen.

Voor wie mij wil aanmoedigen: een knappe 40er boven het middenrif, en onder het middenrif een verticaal profiel van een hangbuikzwijntje, en een borstnummer   4 0 8  , yes, that’s me.

U mag me verwachten waar u staat door de km-paal waar u staat te vermenigvuldigen met 5m40 à 6m00. ( hoe dichter bij de start u me treft, hoe knapper ik eruit zal zien Smile )

De kilo’s gaan er niet echt af, integendeel, ik heb de indruk dat hoe dichter we de marathon naderen, hoe meer eetlust ik vertoon, en soms heeft het weer een beetje weg van la grande bouffe, met als gevolg dat ik op mijn rustdag op mijn dunlophometrainer een uurtje mag peddelen om och-here  360 calorieën te verbranden…”Moeder, waarom leven wij ?...” "Om calorieën te verbranden, tiens! "

Komt daar nog bij dat mijn oogarts(e), bij wie ik  gisteren een afspraak maakte, mij prompt zei dat ze mij volgt op mijn blog. ( En mijn vrouw schaamt zich nu al zo met wat ik soms allemaal uitkraam op mijn blog, en die oogarts is een jeugdvriendin van haar … straks volgt er censuur, censuur Smile!

Nog dit als eindnoot : als je bedenkt wat een financiëel reuzeproject het gedoe rond Fourniret is, dan heb je soms toch wel vragen bij de verhouding nuttige arbeid t.o.v. verloning. Sensu stricto levert één uur arbeid van eender welke aardappelteler, of  bekwaam vakman maatschappelijk meer op dan één uur arbeid van eender welke betaalde betrokkene op dat Fourniret-proces, terwijl de verloning van deze laatsten, rechters, advocaten, griffier, etc…ongetwijfeld vele malen hoger ligt, en terwijl de uitspraak al op voorhand gekend is ; levenslang maal 16 of 18. Op die twee verschil zal het nu ook niet meer aankomen. Wel grappig, dat die Fourniret boos wordt omdat hem een vraag werd gesteld terwijl meneer nog notities aan het nemen was. En nog leuker, of hoe dwaas  onze media geworden is, dat dit feit, dat Mijnheer Fourniret boos wordt, uitgroeit tot het tweede hoofdpunt op het radio-avondjournaal. Tja, dan ga ik toch eigenlijk liever kilometertjes lopen in het achterland van Kampenhout, tussen de koetjes en de geitjes, met wat late zon op mijn achterhoofd …

 

17:18 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

05-04-08

 

Dezemorgen was ik de regenduivel even te vlug af, toen de hemelsluizen langzaam werden opengedraaid was ik aan mijn 32ste en laatste kilometer bezig, nog even opgetrokken naar hartslag 156 en ik stond aan mijn voordeur. Ware het niet dat ik toevallig ;-) aan mijn deur stond, ik had er jandorie nog 10 kilometer bijgelapt. Maar ja, in mijn boekje stond 32 km, en ik sta erop mij aan de afspraken met mijn Steffny-boekje te houden. Ik heb er exact 3u26min over gedaan, 1 plaspauze en 1 aankoop pauze ( een flesje vittel en een banaan, ik stond daar ongeduldig met mijn banaan te wachten, de man die een andere klant bediende, zei vriendelijk dat ik even moest wachten want hij moest die banaan nog wegen (jezus !), totaal 1,52 euro, had hij onmiddellijk 2 euro gezegd, het was ook goed geweest voor mij, en ik had minder tijd verloren en niet moeten wachten op wisselgeld, en hij meer verdiend op minder tijd, dedju ! ), 1 plas- en 1 aankooppauze inclusief dus.

Dat geeft me een gemiddelde snelheid van  6:26 m / km. Het Steffny-boek gaf een doelsnelheid op van 6:20m voor de “3u59m-marathon”-aspiranten en 6:40m voor de “4u20m-marathon”-aspiranten. Ik zit dus mooi in het midden. In Antwerpen moet het natuurlijk sneller gaan. Waar kan ik nog voordeel halen ? 1/ gewicht dat we meesleuren. Heb het even nagewogen, extra regenkledij, rugzakje, flesje water, gsm, sleutels, extra kw, zakje met 5 sneetjes peperkoek : 1800 gram. In Antwerpen loop ik in korte broek en wschl. in het rood multifunctioneel t-shirt dat we voor de start cado krijgen, enige ballast zal mijn autosleutel zijn die ik bij me houd. (stel je maar eens voor, dat net jouw sportzak verloren gaat bij de bewaring !) en om de 5 km staan ze klaar om mij te laven en te spijzen. 2/ eigen gewicht :  op 2 weken tijd moet er nog minstens 1500 gram af. Moet dan wel vandaag al stoppen na mijn tweede Grimbergen ( ja, nog steeds van die 2 kratten 9 + 3 )

3/ Parcours : vandaag liep ik van thuis ( plat ) naar de dorpen Everberg, Meerbeek, Neerijse. Wie deze streek een beetje kent, weet dat je in deze dorpjes geen 200 meter plat loopt, of het stijgt, of het daalt. En geloof me, ook mijn hartslag gaat omhoog bij die heuveltjes, ook al zijn ze dan van asfalt of beton ;-). 4/ Altijd alleen, altijd wind op kop. Geloof me opnieuw, in Antwerpen zal ik geen meter kop (kunnen ;-) ) doen. Ik ga voor mijn groot lot, en start in de groep die de groene ballon volgt ( richt-eindtijd 3u59m). Ik ga daar achterin bengelen en zo voorkomen dat ik  ook maar één meter in de wind zal lopen. Volgens wetenschappers kan dit tot 10% verschil maken in je hartslag.  Moet ik dan nog lossen, dan is dat maar zo, en wacht ik om aan te sluiten bij de paarse ballon (4u20m). 5/ Fysieke frisheid: moet er nu gaan aankomen, want dit was de laatste grote training. Wat nu nog volgt, is peanuts, vergeleken met wat achter me ligt, en beoogt louter een beetje scherp houden. En last but not least 6/ Mentale Frisheid: mezelf graag zien, en mezelf een hele held vinden, en 100 keer zeggen dat ik iets kan wat duizenden anderen niet kunnen. Met auto-suggestie valt heel wat te bereiken, als je jezelf maar lang genoeg inprent dat je goed bent, dan ga je ook goed presteren.

 

Oh ja, ik vergat bijna het belangrijkste, mijn gemiddelde hartslag vandaag was 146, komt overeen met 80 % van de maximale.  Kunnen daar geen paar tikjes bij ? Ik durf het te hopen.

 

Voilà, nu kan het weekend beginnen, Brugge nog een beetje dieper de dieperik in, RSCA steviger op de 2de plaats, Ph. Gilbert die nu wel meer geluk kent ( 3de in San remo, 2de in Brabantse Pijl ) en morgen 1ste wordt in Vlaanderens Mooiste. En ik, … die verslaafd blijf aan … sudoku’s …

14:35 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

03-04-08

bordeaux sauvignon blanc 2004

Zich voorbereiden op iets groots, zoals een marathon, blijft een koorddansoefening, balanceren tussen net voldoende trainen om de minimale doelstelling te halen en net niet teveel trainen om van blessures en ziekte gespaard te blijven. Een evenwichtsoefening die elkeen voor zichzelf dient uit te dokteren. Maar toch blijft trainen voor uithoudingsdisciplines een beetje tegennatuurlijk, zeker fysiologisch, de chirurg die Everts knieën ettelijke keren geopereerd heeft, zei me “de joggers, en zeker de marathonlopers, van vandaag zijn mijn klanten van morgen”. Psychologisch is het een ander paar mouwen, het is een eergierige onderneming, het geeft je zelfvertrouwen, het mildert psychische aandoeningen, en houdt op regelmatige tijdstippen ernstige blues buitenshuis. En daar tussenin zoekt éénieder wat hij of zij aankan.

Dankzij het lopen –zelf ben ik begonnen in oktober 2006, nadat in oktober 2005 een geslaagde triple-arthrodese in mijn rechtervoet werd uitgevoerd te Pellenberg, gevolgd door drie maanden gips, en maanden oefenen met zwemmen, fietsen en wandelen tot ik in oktober 2006 mijn eerste schuchtere looppassen zette – dankzij dat lopen dus, heb ik de mentale kracht gevonden om professioneel een stapje terug te zetten, onder de vorm van een aanvraag tot ouderschapsverlof. Jaren had ik dit uitgesteld om principiële redenen “een man neemt geen ouderschapsverlof”, en uit angst “misschien verlies ik wel mijn job”. Het lopen gaf me de kracht om de dingen in een juister perspectief te zien, zoals “mijn baas heeft mij even zeer nodig als ik hem.” Het lopen geeft me de energie om meer te presteren in het huishouden, en rustiger te handelen in opvoedkundige kwesties. Het lopen leert me afstand te nemen van alledaagse bekommernissen. Ik zou niet meer zonder kunnen. Dus, Tinne, Yves, Julieke, Edith, Mario en andere potentiële zieken of gekwetsten, ik voel met jullie mee. Ik besef  welk geluk ik heb te kunnen lopen, ik heb het wel niet gekund van mijn 20 tot mijn 42. Maar die pech vormt nu misschien wel de basis om de komende jaren lang en veel te kunnen lopen. Let’s hope so !

Vandaag moest ik 14 km lopen in 90 minuten. Het ging iets vlotter, 14 km in 1u20m,  of 5:40m / km. Achteraf drong het tot me door dat dit de snelheid is om net minder dan 4 uur te realiseren op de Marathon. Maar zelfs als ik trager loop op zondag 20 april, zal ik reuzetrots zijn op mezelf. Ik zal mijn prestatie te gepaster tijd bekend maken aan dokter Matricali en zijn assistente Dr. Moerman, die me hooguit het perspectief boden ooit een regelmatig jogger te worden. Bij de vraag of ik ooit een marathon zou kunnen lopen, werd er twijfelend gehoofdschud  ( of beter, met het hoofd geschud ) en gesteld dat ik mocht blij zijn als ik in de toekomst pijnloos lange wandelingen zou kunnen maken. Ik ben echt blij dat ik op de (17de) vooravond (tel maar na) sta van mijn eerste marathon. Nog een derde glaasje Sauvignon Blanc en “m’n avond kan niet meer kapot, Suzanne ….”

19:14 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02-04-08

crème glace met caramelsaus ...

Dinsdagavond was een eerste prachtige lente-avond. Niet te koud, ondergaande zon aan de horizon, en mijn kopvalling die  volledig wegebt, een eenzame ontkiemende koortsblaas links op mijn bovenlip is het enige wat herinnert aan mijn belabberde toestand van vorige week Gisterenavond heerlijk gelopen, 2km in en 2 km uit, met daar tussenin 3 stroken van 4 km. De eerste 4 km wind mee 23:33 m. harst 142, de 2de 4 km 23:12 m hart 147, en de laatste 4 km opnieuw 23:12 m, wind tegen, en 151 hartslag. Een goed gevoel, alsof ik weer de hele wereld aankon.

Ik blijf al een tijdje met dezelfde vraag zitten : als mijn maximale hartslag 182 bedraagt, aan welke gemiddelde hartslag moet / kan ik dan een marathon uitlopen ? Of anders gesteld, onder welke bovengrens moet ik blijven om niet vroegtijdig met mijn schoon bakkes tegen de muur te lopen ? Ik ben iemand die zich aan meetbare dingen houdt, zo maar op het gevoel ( en het risico nemen dat je te snel ( en hét fout ) loopt, is dit geen mooie contaminatie=foutieve samentrekking ), zo maar op het gevoel lopen, dus, kan of durf ik niet goed. Dus moet ik weten welke harstlagzone ik moet respecteren tijdens mijn marathon. Nog 18 dagen te gaan, als ik maniakaal elke dag 150 gram lichter wordt dan haal ik de start 2,7 kg lichter dan ik vandaag woog, en dat was toch weer een zeer slordige 76,5 kg. Dus discipline is nodig om die 74 kg te bereiken. Allez, we zullen maar beginnen met een goed crème glaceke, met caramelsaus erover en zo van die nootjes, hmhmhmhmhmhm…

13:56 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

30-03-08

zo zot als een achterdeur

Ik zou niet weten of het aan het zomeruur ligt, of aan de verkwikkende werking van gisteren een dagje te lanterfanten, of gewoon aan mijn sterke lichaam ( hahaha), maar ik had vandaag, ondanks het afzeggen voor die 1/2 marathon, toch zin om te gaan lopen. Dus heb ik vanmorgen een 10 km duurloopje afgewerkt op mijn alleentje. Droog vertrokken, onderweg belaagd door regen en hagelbolletjes, kwam ik na minder dan 60 minuten weer aan mijn voordeur langs. Dus gemiddeld 6:00 m / km en een 149 hartslag. Misschien was ik een beetje bang om toch te weinig kms te lopen, vandaar, of misschien ben ik gewoon een beetje zot. Maar Olen sprak me alsmaar minder aan, ook al omdat het plaatselijke rondjes zijn van ruim 4 km, de kans is dus reëel dat je er na 3 rondjes de brui aan geeft. En dan heb je al die brandstof voor Keizer Karel zijn kl....  voor niets verreden. Vervuilen wat ik aan de andere kant probeer groen te doen, is ook niet aan mij besteed. Gisteren de meest productieve dag totnutoe met de zonnepanelen: 16,76 kwh gemaakt. Goed, hé. Als er een mooie electrische wagen op de markt komt, koop ik me er eentje.  Het huidige model dat nu reeds te koop is, is oerlelijk, te klein, en kan maar maximaal 80 km / uur.  Ge moet er nog mee op straat durven komen, hé. Verbruik is ongelooflijk : ongeveer 100 km voor 1 euro !!!   Als men echt zou willen investeren in deze materie !  Maar ja, eerst moeten de oliegiganten nog geld verdienen aan hun reserves die nog een jaar of 40 kunnen meegaan. Daarna zal het wel mogelijk zijn om met mooie wagens op waterstof of zonne-energie te rijden. 'k Zal almaar beter stoppen zeker met mijne groene, achterdochtige zever. Straks verder uitrusten en naar Brabantse Pijl kijken. Nu eerst aperitieven, kwestie van mijn neusgaten vrij te krijgen.

Vraag: bestaan er speciale webloglopers-truitjes of lopen jullie gewoon letterlijk in het rood ?

12:01 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

29-03-08

mooie zinnen ...

De keelpijn waarover ik in het begin van de week sprak is verdwenen en … heeft plaats gemaakt voor een flinke kopvalling, mijn neus zit weer potdicht, ik ben kortademig en de spieren zijn snel vermoeid. De avondtraining van gisteren was de moeilijkste van de laatste 4 maanden, en bedroeg amper 5 km. Het opzagen deze morgen van een 20-tal dikke takken die hier nog lagen met de kettingzaag bevestigde het gevoel van gisteren. Moe! En gisterenavond lag ik ook al om 8 uur te ronken. Genoeg signalen dus. En wat zeggen alle lopersboekjes ? Inderdaad, luisteren naar uw lichaam. Morgen ½ marathon te Olen op mijn programma. Enerzijds zegt mijn verstand thuisblijven, terwijl anderszijds mijn lopershart zich wil meten en een eerste officiële tijd op een respectabele afstand wil vastleggen. Een forfait op zondag biedt wel een aantal leuke alternatieven, kijken naar de Brabantse Pijl en RSCA-Cercle volgen ergens op café ( ja, in de regen en kou gaan zitten morgenavond is nu ook niet zo verstandig). Natuurlijk, ik weet het , het is behoorlijk mietjesgedrag, weken op voorhand lullen over die ½ marathon en daags ervoor opgave melden. Maar beter nu afhaken dan binnen drie weken in Antwerpen als het er wel toe doet !

Wat ben ik momenteel aan het lezen ? “Praagse ironie” van Bohumil Hrabal, Tsjechisch schrijver (1914 -1997), een reeks verhalen, in-zichzelf-kijkende overpeinzingen, “één van de allergrootste Oost-Europese schrijvers.” ( als het niet op de achterflap stond, ik zou het ook niet geweten hebben, begot ) De aandachtige lezer van mijn blog moet denken dat ik of de godganse dag zit boeken te lezen, of dat ik een zeveraar ben. Wel, ik ben geen van beiden. Ik lees wel regelmatig, maar zelden het boek helemaal uit. Ik ga zeer vaak naar de bieb, zowel in Kampenhout als in Vilvoorde ( vroeger ook nog in Brussel, aan de Muntschouwburg, maar trop is teveel ), en amuseer me dan door in de nieuwe aanwinsten rond te snuffelen en veel boeken in een keer mee naar huis te nemen. Echt zappen met boeken dus !  Ik baseer me op de achterflap om het boek al of niet mee te nemen. En bij dit boek las ik “Hrabal leed werkelijk onder het leven, hij werd verteerd door een existentiële angst,…en alcohol was een middel om hierin enige verlichting te vinden.” Meer moet dat niet zijn voor mij. Ik zit al aan p. 34. Als toemaatje schenk ik jullie de volgende mooie zin. “Aan het schrijven is het mooiste dat niemand iemand ertoe dwingt om te schrijven. Maar ik voel nu dat schrijven mijn therapie is, mijn psychiatrie…mijn telefonische vertrouwenslijn.”  Mooi, nietwaar.  Vervang nu eens het werkwoord “schrijven” door het werkwoord “bloggen”.  Nee, serieus, doe het eens ! Schoon,hé ( zou Firmin Krets zeggen). En vervang nu schrijven/bloggen eens door “(hard)lopen”. Vooruit, doen !  Nog schoner, hé !

Vermoedelijk nog een paar dagen rust, volgend weekend moet er nog een 32’er door, het weekend daarna nog een 20’er, en dan, dan komt de Sint naar Antwerpen. Mijn lopersschoentje zal klaar staan.

Nog dit : gisteren toch de moeite genomen om 17 minuten naar Fitna te kijken. “U toch ook ?” ( met een knipoog naar Emiel Goelen )

14:33 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

25-03-08

even wat gas terugnemen

Na mijn flinke dertiger van zaterdag overviel mij pas zondag een gevoel van zware vermoeidheid ( kan ook aan die fles witte wijn liggen die mijn vrouw en ik als aperitief soldaat hadden gemaakt). Zondagavond daarbij een licht gevoel van keelpijn, en dan maar wijselijk besloten om maandag en dinsdag niet te gaan lopen. Morgen een rustige herstelloop, vrijdag een uurtje sneller en zondag doe ik netjes mijn halve marathon in Olen, richttijd 2u 03 m.  Heb nu ook besloten mijn marathon af te stellen op 4u20m. Wie kan het trouwens schelen of ik die ooit onder de 4 uur loop. Who the fuck cares ???  Niemand dus. Het zou trouwens ook een mooie prestatie zijn om zo dicht mogelijk bij die vooropgestelde richttijd te eindigen. Het enige nadeel van die marathon op zondag is dat ik niet zelf kan gaan kijken om 18 uur naar RSCA tegen Cercle de Bruges. Matthias zal in mijn plaats gaan. Nu ja, niet echt spannend als je de uitslag al op voorhand weet, he Cercle-trutje !!

18:28 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |