05-03-08

unheimliches Gefühl

Sinds mijn thuiskomst en griep uit Malaysia ben ik nog niet echt de oude, weet je ! Enerzijds ervaar ik stress-verschijnselen ( deels verklaarbaar, deels onverklaarbaar ), voelbaar aan mijn gespannen buik, mijn opvliegendheid en humeurigheid en anderszijds heb ik last van geen-goestingitis wat het lopen betreft. En nochtans kan ik het schema van Steffny volgen, gisteren moest ik 9 km lopen in 1 uur tijd, wel, ik was binnen na 53 minuten. Het lukt dus wel, maar de motivatie is een beetje zoek. Het probleem als je blogt ( niet blowt ) onder de naam waarmee je ingeschreven staat in het bevolkingsregister is dat je een beetje ( zijn al twee beetjes op drie lijnen ) moet opletten wat je zegt en niet zegt, of schrijft of niet schrijft. Wel nu, alle remmen los : sinds april 2007 geniet ik 1/5 loopbaanvermindering, Ouderschapsverlof, voor ons derde kind. Dit genieten ging gepaard met wat heen-en-weer-gedoe tussen werkgever en werknemer. Deze periode neemt een einde in juni 2008. Ik kan dit regime wel verlengen door een aanvraag in te dienen voor mijn vierde kindje. En dat ben ik ook van plan, ik moet deze aanvraag dus indienen einde april. Het staat mijn werkgever vrij dit uit te stellen met 6 maanden. De spanning die hier rond hangt zorgt voor een unheimliches Gefühl (Geert, ik heb ook iets met de duitse taal, maar daarover meer binnen een postbericht of 400, als we dan nog bloggen, überhaupt !) en zorgt voor de knoop in mijn  buik.

Volgende week op het werk, externe audit, BRC, British Retail Consortium, stress dus.

Mijn Dunlop Multi Gym Studio 7300  is toegekomen en ik ben hem beginnen in elkaar  steken.  Bij het overlopen van de verschillende onderdelen, en moeren en bouten brak mij het koud zweet al uit. Stress dus ! Opgroeiende tieners en ontembaar gedrag, stress dus ! En ik maar stoefen met mijn anti-stress-boekje van Carlson “maak van een mug geen olifant.”

 

Maar gelukkig stond deze week in de Colruyt de Grimbergen in promo, 12+3 gratis. Ben alvast met die gratisse ( echt spreektaal, hé) begonnen. En voor de rest kan het mij allemaal niet zoveel schelen, weet je, alhoewel, een 1-0 voor Anderlecht morgen zou wel leuk zijn !

Voor de Cercle-supporters, Yatchouk is precies hervallen in zijn anderlechtgewoonte, nl. open kansen missen !!! Hahahahahahahaha !!!! Ik moet me inhouden om niet in HOOFDLETTERS  te beginnen schrijven!

Allez, saluukes en de kost, tot morgen “of één van dees’ nachten”, zoals mijn broer zaliger pleegde te zeggen.

20:20 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

02-03-08

dochter dorien eerste in machelen

Een hoofdstukje over mijn dochter Dorien, dus, tweedejaars kadet. 5 weken geleden opnieuw beginnen trainen na aanhoudende blessures aan achillespezen en aansluitende kuiten. 4 weken geleden bescheiden wedstrijd in st truiden, 4de plaats, maar vooral blessurevrij uitgelopen. Gisteren laatste test voor het belgisch kampioenschap van volgende week in oostende - steke. Dat haar klasgenoot jenna wyns ook kwam was geweten, maar dat ook kimberley van welckenhuyze uit Limburg ( 3 maal podium op 3 deelnames cross cup dit seizoen ), jolien van den broeck ( vorige week nipt geklopt door eveline van havere in betekom ) en jenthe adriaens ( eerste in crosscup hannuit ) van de partij zouden zijn, zorgde voor de nodige zenuwachtigheid bij mijn dochter dorien.

"Wat wil je dan, Dorien," zei ik " dat je de podiumplaatsen op een presenteerblaadje zou aangeboden krijgen?" "Ja" grapte ze. Van bij de start zat ze goed in vierde positie, Jenna deed het kopwerk. Na ruim de helft van het parcours viel er een klein gat tussen de koplopers kimberley en jolien enerzijds en dorien en jenna anderszijds. Ik vreesde dat de wedstrijd gelopen was. Op dat ogenblik zou jenna dorien vooruit gejaagd hebben met de mededeling "ga maar, voor mij lukt het niet vandaag." Ik was stomverbaasd te zien dat ze het gat meteen dichtliep en de leiding nam. Op dat ogenblik passeerde ze mij en riep ik haar toe dat ze moest denken aan haar overwinning van twee jaar geleden op dit parcours. Ze bevestigde mij achteraf ook dat ze deze woorden duidelijk gehoord en in zich opgenomen had. Gaandeweg naar het einde maakte ze het verschil op eerste achtervolgster kimberley groter, het was alsof ze zweefde, van mijn kant schreeuwde ik haar vooruit. Op 100 m van het einde  had ze 5 m voorsprong en schreeuwde ik dat ze alles uit de kast moest halen... ze behaalde haar mooiste overwinning van het seizoen, en dan nog wel de veldloop van de eigen club Machelen.

Dikke proficiat, Dorien. Dit belooft voor volgende week in Oostende. Ook Dorien beseft dat een top 5 tot de mogelijkheden behoort. In 2006 haalde ze al eens de 5de stek op het BK, ... nadat ze de week ervoor de veldloop van Machelen had gewonnen. Mijn pronostiek voor volgende week, maar ik weet niet in welke volgorde, Truyens Imana ( zwarte parel-dochter van blogger Roel), Evelien van Havere en mijn eigenste dochter Dorien Devloo. In haar achterhoofd weet ze dat een top 10-plaats garantie geeft om volgend jaar, opnieuw topsportstatuut te krijgen en haar 4de middelbaar op internaat in Hasselt af te werken. Kwestie van de druk van zich af te zetten.

Van contentement heb ik ter plaatse twee diepdonker bruine Leffe's genuttigd. Toen ik thuiskwam kon ik niet echt tot rust komen, en ben dan maar 10 km gaan lopen, wetende dat ik het rustig aan moest doen met dat gealcohliseerde bloed in mijn aderen, 69 minuten en een gemiddelde van 148 hartslagen. Ik had thuis nog net Philippe Gilbert gezien voor mijn vertrek en voelde me even super als hij.

13:59 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

01-03-08

maak van een mug geen olifant nummer 7

“Val anderen niet in de rede en maak hun zinnen niet af.”

“Nog maar een paar jaar geleden drong het tot me door hoe vaak ik anderen in de rede viel en/of hun zinnen afmaakte. Kort daarna drong het ook tot me door hoe funest die gewoonte was, niet alleen voor het respect en de liefde die ik van anderen kreeg, maar ook vanwege de enorme hoeveelheid energie die het vreet om in twee hoofden tegelijk te willen kruipen! Sta er eens bij stil. Als u iemand opjaagt, onderbreekt of zijn of haar zin afmaakt, dient u niet uw eigen gedachtegang te volgen, maar ook die van degene die u in de rede valt. Die neiging (die veel druk bezette mensen overigens vertonen) zet beide gesprekspartners ertoe aan sneller te gaan praten en denken. Daardoor worden beiden dan weer nerveus, prikkelbaar en geërgerd. Het is gewoonweg niet vol te houden. Het is ook de oorzaak van veel ruzies, want als er iets is waar bijna niemand tegen kan, is het wel dat er niet naar je geluisterd wordt als je praat. En hoe kun je echt naar een ander luisteren als je zelf voor die persoon probeert te praten? Als het u eenmaal begint op te vallen dat u anderen onderbreekt, zult u zien dat die geniepige neiging niets meer is dan een onschuldige gewoonte die u zelf niet meer opmerkte. Dat is goed nieuws, want het betekent dat u alleen maar hoeft op te letten om te voorkomen dat u weer in die gewoonte vervalt. Neem u voor ( zo mogelijk voor het gesprek begint) geduldig te zijn en te wachten. Zeg tegen uzelf dat u de ander zult laten  uitpraten voor u de beurt overneemt. U zult meteen merken hoe sterk het contact met uw omgeving verbetert ten gevolge van die eenvoudige gedragswijziging. De mensen met wie u praat zullen zich veel meer bij u op hun gemak voelen als ze het idee hebben  dat er echt naar hen geluisterd wordt. U zult ook ervaren dat u zichzelf veel meer op uw gemak voelt als u anderen  niet meer onderbreekt. Uw hart- en polsslag dalen en u zult van gesprekken gaan genieten in plaats van ze af te raffelen. Dit is een eenvoudige manier om een rustiger, liefdevoller mens te worden.” Richard Carlson.

 

 Integraal de nummer 7 ! Tot mijn scha en schande was / ben ik ook zo’n onderbreker. Als je er echt op gaat letten bij jezelf en bij anderen merk je pas hoe irritant dit gedrag wel is. Succes!

12:09 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

28-02-08

maak van een mug geen olifant ...

Begin jaren 2000 kreeg ik, in wat toen nog de GB heette, een boekje in handen met de titel “Maak van een mug geen olifant” van ene Ph. D. Richard Carlson. Het is sindsdien mijn beste geestelijke investering gebleken, in een 100- tal kernboodschappen probeert de schrijver de lezer aan te leren hoe hij hoofd- van bijzaken kan onderscheiden, en hoe hij kan voorkomen dat bijzaken hoofdzaken worden. Op ogenblikken dat ik het nodig acht grijp ik terug naar mijn boekje, zoals andere mensen naar de bijbel of een borrel of een cafebezoek. Ik lees er soms in ’s morgens voor ik naar het werk vertrek, of ’s avonds in bed tijdens het journaal of het weerbericht, soms op toilet en soms weken niet. Ondanks het enthousiasme waarmee ik over dit boekje vertel aan vrienden of kennissen, leen ik het zelden of nooit uit, en als ik het wel doe, bel ik na een halve week de uitlener al op om mijn boekje terug te vragen. Het boek is voor een groot deel, de schrijver geeft dit ook aan in zijn literatuurlijst achteraan, gebaseerd op oosterse wijsheid, om maar een naam te noemen Deepak Chopra. Door het lezen ervan besef je dat je niet de enige bent met neurotische trekjes, als het anno 2008 überhaupt nog mogelijk is volledig neurose-vrij te zijn. Als u het mij vraagt, ik denk het niet. Het boekje leert je wel hoe je kunt omgaan met stress door steeds voor ogen te houden dat het betrachten van innerlijke rust het hoogste goed is op deze wereld, belangrijker dan geldgewin of macht of gelijk-willen-hebben.

Vooraleer onze vlucht van Kuala Lumpur naar Parijs vertrok , hadden we niet minder dan 4 uren vrij. We waren immers aangekomen met een binnenlandse vlucht vanuit Langkawi. Gelukkig beschikt KLIA over een gigantisch, twee verdiepingen hoog, en in de vorm van een 4-potige spin, shopping center. Langsheen de kop en de denkbeeldige poten heb je allerlei winkeltjes en eetgelegenheden. Dus ook een bookshop. Met een zoveelste ingeslikte Dafalgan probeerde ook ik de koortsige tijd te doden door wat rond te neuzen. En wat ziet mijn lodderig oog ? Jawel, “Don’t sweat the small stuff…Richard Carlson, Omnibus, Special Edition – Three books in one ! Simple ways to keep the little things from overtaking your life.” Een 20-tal identieke blauwe boeken op elkaar gestapeld. Wat een toeval. Naast het ene deel dat ik reeds in een Nederlandse vertaling bezat, zaten er in deze omnibus nog twee andere delen, vrij door mij vertaald als “maak van een mug geen olifant op het werk” en “maak van een mug geen olifant over geld”, telkens weer samengevat in 100 kernboodschappen. Dit alleen al maakte het zieke einde van mijn reis goed. Het was trouwens het derde boek dat in mijn bezit kwam tijdens deze reis. Over de andere twee later meer.

Ik probeer elke avond 1 boodschap over “het werk” en 1 boodschap “over geld” te lezen. Het is klaar, soms iets simplistisch, geschreven, maar hebben we allemaal soms geen nood aan eenvoudige, simpele, ongecompliceerde dingen ? Ik dacht het wel. Dus als je ooit dit boekje ergens ziet liggen, grijpen die kans !

Oh ja, daarnet gelopen, 60 minuten,  8,7 km (dik 6:50m / km ), gemiddelde hartslag 135. En een goed gevoel, dat ik stilaan weer de oude wordt, en maar goed ook, want ik begon de endorfines en serotonine al flink te missen in dat koppie van mij !

18:07 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

27-02-08

eerste looppasjes

eerste pasjes gezet vandaag, heel traag, opnieuw leren ademen en simultaan het ene been voor het andere schuiven, 45 minuten lang, heb er van genoten en voel me weer een stuk beter. bedankt voor de aanmoedigingen. ik zal later nog wel af en toe iets vertellen over maleisië, als de griepschaduw over deze reis zal weggedeemsterd zijn. toch een eerste impressie; Kuala Lumpur is opweg om Singapore naar de kroon te steken, men ziet dit aan de wolkenkrabbers die als uit de kluiten gewassen paddestoelen uit de grond schieten, men ziet dit aan de ellenlange files ( de laatste 15 minuten naar ons hotel The Milennium in het centrum waren nodig om de laatste 300 meters af te leggen ), men ziet dit aan de explosie van winkels en shopping-centra, men voelt het in KLIA ( Kuala Lumpur International Airport ), volgens onze gids de mooiste luchthaven ter wereld na Shangai. Tegelijk boezemt het angst in, de trek naar de steden, de luchtvervuiling, ze moeten allemaal aan eten geraken, ze willen allemaal geld verdienen, overbevolking dreigt ook hier, ik denk dat de aziaten nog een stuk zotter gaan worden dan wij met hun obsessie voor werk en bezit, met alle mogelijke gevolgen vandien, ... 

18:57 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

24-02-08

koortsvrij

Tweede dag temperatuur onder  37 ° C. Spierpijnen zijn ook verminderd. Voel me wel nog suf en slaperig. Heb vrijdag het werk toch niet kunnen hervatten. Maandag dan maar, zonder fout. Zoals ik me nu voel, betwijfel ik of ik nog ooit 5 km zal kunnen lopen. Kijk er naar uit om een week verder te staan. Smerige, aziatische griep …

07:14 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

21-02-08

back home ! ... en hoe ? ...

Ziek, ziek, ziek... sinds maandag griepachtige symptomen, koorts, spierpijn, moe, bovenste luchtwegen flink ontstoken, niezen, en continu snuiten... In leven gehouden met dafalgan en perdolan-suppo's. Terugreis vanuit Langkawi maar eventjes 28 uur onderweg geweest. Zo ziek dat ik vandaag  het werk niet kon hervatten, toch huisarts geconsulteerd, ( avian flu is uitgesloten, vogelgriep, want die vereist ontsteking van de onderste luchtwegen, longen, en hoesten, ...). Als ik morgen koortsvrij ben, zou ik een paar uren willen gaan werken, week afsluiten, etc...., kwestie van respect te tonen tgo. sommige van mijn collega's.

Wat mijn marathonvoorbereiding betreft., tja, heb in KL (troetelnaampje voor Kuala Lumpur, zaols LA, etc...) tweemaal gelopen, een uurtje op band in fitness van hotel ( doe ik dus nooit meer, zo saai ) en de volgende dag om 6 uur door de stad en eindigend aan de Twin Towers, ( de Petronas Twin Towers om volledig te zijn ). Ik sta nu twee weken achter, weet niet wanneer ik de eerste stapjes zal zetten. Heb op vakantie "Loop" van Gerard Nijboer gelezen, die ook waarschuwt voor te fanatiek gedrag tov het marathongebeuren. Ttz, ik zie wel wanneer ik opnieuw begin, en uitlopen zal mijn eerste boodschap blijven, geen tijdsdruk dus. Het moet leuk blijven !  Allez, tot later, ga iets eten en opnieuw gaan slapen !

16:14 Gepost door marc devloo in sport | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |